นมเป็นเครื่องดื่มที่ดีสำหรับร่างกายของคนเรา ไม่ว่าประเทศไหนในโลกนี้ต่างก็ดื่มนม ไม่ว่าจะเป็นนมที่ผลิตจากธัญพืช หรือ นมวัว จากวัวในประเทศไทยของเราเองก็ผลิตจากฟาร์มโคนมและน้ำนมถั่วเหลืองและน้ำนมข้าวโพดแต่หลักๆแล้วก็ผลิตจากโคนมนะครับ ในประเทศไทยฟาร์มโคนมมีอยู่หลายที่ ยกตัวอย่างเช่น ฟาร์มโชคชัย ฟาร์มโคนมพัทลุง ฟาร์มโคนมเชียงราย ฟาร์มโคนมไทย-เดนมาร์ก(สระบุรี) สำหรับผู้ผลิตรายใหญ่จะผลิตนมออกจำหน่ายในแบรนด์หรือชื่อของตนเองแต่ฟาร์มเล็กอย่างเกษตรกรเลี้ยงโนนมรายย่อยจะออกมาในรูปแบบการขายน้ำนมดิบให้โรงงานหรือมีการตั้งสหกรณ์โคนมขึ้นมาในพื้นที่เพื่อนำน้ำนมดิบมาผลิตภายในกลุ่มแบบนี้สามารถที่จะเพิ่มการต่อรองราคาได้ดี ไม่ต้องผ่านคนกลาง

การคัดสายพันธุ์เพื่อ การเลี้ยงโคนม ฟาร์มใหญ่ๆจะสามารถมีทางเลือกได้ดีกว่าชาวบ้านทั่วไปแต่หากเราเพิ่งเริ่มในธุรกิจนี้สามารถเข้าไปขอคำแนะนำจากเกษตรจังหวัดที่ท่านอาศัยอยู่ได้นะ มีข้อมูลอยู่แน่นอน ปรึกษาได้ทุกอย่างที่เกี่ยวข้อง เป็นหน้าที่ของเขาที่ให้บริการประชาชน เพราะท่านไม่สามารถที่จะผลิตน้ำนมดิบได้โดยไม่มีมาตรฐานโดยมีองค์ประกอบเบื้องต้นได้แก่ การคมนาคมขนส่งสะดวก ห่างจากพวกโรงฆ่าสัตว์เพราะเป็นแหล่งที่อาจจะแพร่เชื้อโรคมาปนเปื้อนได้ มีพื้นที่หรือแปลงหญ้าพอสมควร การการจัดโรงเรือนของการเลี้ยงโคนมก็เช่นเดียวกันควรมีอากาศที่ถ่ายเทสะดวก มีความสะอาด ไม่มีความชื้นเพราะจะเป็นแหล่งสะสมเชื้อโรค สำหรับฟาร์มใหญ่ๆต้องมีสัตวแพทย์ประจำด้วยเพื่อควบคุมดูแล โดยสัตวแพทย์ต้องมีใบอนุญาต ประกอบการบำบัดโรคสัตว์ชั้นหนึ่ง และได้รับใบอนุญาตควบคุมฟาร์มโคนมจากกรมปศุสัตว์อีกด้วยสามารถหาอ่านได้ในหนังสือเกี่ยวกับการจัดการโคนม หาซื้อได้ทั่วไปจากร้านหนังสือหรือเข้าไปขอข้อมูลที่รับผิดชอบได้เช่นเดียวกัน ซึ่งหากจะพูดทุกรายละเอียดคงจะไม่ไหวเพราะจะมีอีกมากมายทั้งเรื่อง สิ่งแวดล้อม ขั้นตอนการผลิต การเก็บรักษาน้ำนมดิบ การบรรจุลงถัง การขนส่ง ฯลฯ ปัจจุบันนี้ ฟาร์มโคนม ได้กลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงเกษตรไปอีกแล้วด้วย

ความนิยมท่องเที่ยวแบบนี้ได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก เป็นช่องทางที่เป็นผลประโยชน์ทางอ้อมเกษตรกร หากใครคิดจะประกอบอาชีพเลี้ยงโคนมผมเองมองว่าเป็นช่องทางที่ยังสดใสและยังเปิดกว้างอยู่มากเลย แม้ว่าจะมีการเปิดการค้าเสรีอย่างกับออสเตรเลียจะมีการตีตลาดนมจากประเทศนี้ก็ตามเชื่อว่าหากแข่งกันที่คุณภาพไม่ใช่ปัญหาและเป็นสิทธิของผู้บริโภคไม่ใช่หรือที่จะเป็นผู้เลือก เราทำดีมีคุณภาพยังไงคนไทยก็ดื่มนมของเราอย่างแน่นอ

ฟาร์มกุ้ง เป็นอีกหนึ่งอาชีพที่หากทำแล้วประสบความสำเร็จจะสามารถสร้างรายได้อย่างงดงามให้กับผู้เลี้ยง แต่ก่อนที่ผู้เลี้ยงจะลงทุนดำเนินธุรกิจในฟาร์มกุ้ง ควรจะต้องมีความรู้พื้นฐานเกี่ยวกับกุ้งหรือประสบการณ์ในการเลี้ยงกุ้งพอสมควร และสิ่งสำคัญต้องมีความเข้าใจพื้นฐานเกี่ยวกับปัญหาที่อาจเกิดขึ้นได้ในระหว่างการเลี้ยง รวมถึงมองเห็นสาเหตุและวิธีแก้ปัญหา เพื่อไม่ให้ผลผลิตได้รับผลเสียหาย เนื่องจากประเทศไทยเป็นประเทศที่เลี้ยงกุ้งเพื่อการส่งออกมาเป็นเวลาไม่น้อยกว่า 20 ปี โดยเริ่มจากการเลี้ยงกุ้งกุลาดำแบบพัฒนาเพียงชนิดเดียว จากประสบการณ์เลี้ยงกุ้งของประเทศไทยทำให้มีองค์ความรู้ในการจัดการเลี้ยงกุ้งมากมาย

อุตสาหกรรมการเพาะเลี้ยงกุ้งในประเทศทำเงินรายได้เข้าประเทศปีละหลายหมื่นล้านบาท ตลอดกระบวนการผลิต ตั้งแต่ต้นน้ำ คือโรงเพาะฟัก ฟาร์มเลี้ยงกุ้ง ผู้ผลิตอาหารและปัจจัยต่างๆในการผลิต จนถึงห้องเย็นหรือโรงงานแปรรูป แต่มีเกษตรกรผู้เลี้ยงกุ้งจำนวนมากประสบปัญหาการขาดทุนและเลิกกิจการในช่วงเวลาที่ผ่านมาเช่นเดียวกันโดยเฉพาะในระยะเวลาตั้งแต่มีการปรับเปลี่ยนจากการเลี้ยงกุ้งกุลาดำมาเลี้ยงกุ้งขาวแวนนาไม ซึ่งเป็นกุ้งที่มีการเลี้ยงและมีผลผลิตออกมามากจากทั่วโลก ทำให้มีการแข่งขันมากขึ้นเรื่อยๆ ส่งผลให้ราคาตกต่ำในขณะที่ต้นทุนในการผลิตเพิ่มขึ้นจากวิกฤตราคาน้ำมันและอาหารกุ้งที่เพิ่มขึ้น รวมทั้งเศรษฐกิจของประเทศสหรัฐอเมริกา ซึ่งเป็นผู้ซื้อกุ้งรายใหญ่ที่สุดจากประเทศไทยกำลังเข้าสู่สภาวะถดถอย เพื่อความอยู่รอดของเกษตรกรผู้เลี้ยงกุ้งและที่เกี่ยวข้องในอุตสาหกรรมนี้ทั้งหมด ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงจึงเป็นแนวทางที่เหมาะสมที่จะทำให้อุตสาหกรรมการเพาะเลี้ยงกุ้งของประเทศไทยมั่นคงและยั่งยืน

กุ้งไทยเป็นสินค้าที่มีศักยภาพการแข่งขันในตลาดโลกสูงมาก ผลผลิตส่วนใหญ่ 80% ใช้เพื่อการส่งออก สามารถสร้างรายได้เข้าประเทศได้ ส่งผลให้ไทยเป็นประเทศผู้ผลิตและส่งออกกุ้งรวมถึงผลิตภัณฑ์แปรรูปใหญ่เป็นอันดับต้นๆของโลก การเลี้ยงกุ้งนับเป็นอาชีพที่ก่อให้เกิดธุรกิจต่อเนื่องมากมาย อาทิเช่น โรงเพาะฟักกุ้ง โรงงานที่ผลิตอาหารกุ้ง บริษัทยาและสารเคมีที่ใช้ในการเลี้ยงกุ้ง แพจับกุ้ง โรงงานแปรรูป (ห้องเย็น) จึงนับเป็นอาชีพที่มีการกระจายรายได้ไปสู่คนในสังคมในวงกว้าง จึงนับเป็นอาชีพที่มีการกระจายรายได้ในสังคมในวงกว้าง และมีคนที่เกี่ยวข้องกับธุรกิจนี้หลายแสนคน

ฟาร์มเลี้ยงสัตว์น้ำในประเทศไทยสามารถแบ่งออกได้ คือ การทำเป็นอาชีพหลักและอาชีพรอง ขนาดของฟาร์มที่ทำเป็นอาชีพมักมีขนาดใหญ่แบบครบวงจรหรือไม่ครบวงจร ซึ่งขึ้นอยู่กับงบประมาณของเจ้าของว่ามีความสามารถเพียงใด เพราะก่อนที่จะทำการเลี้ยงสัตว์ชนิดใด จำเป็นจะต้องทราบข้อมูลที่เกี่ยวข้องเสียก่อน เป็นต้นว่าสถานที่สำหรับทำฟาร์มเลี้ยงสัตว์น้ำบริเวณนั้นเหมาะสมสำหรับเลี้ยงสัตว์น้ำประเภทไหน จึงจะคุ้มค่าต่อการลงทุน อาหารที่จะใช้เลี้ยงสัตว์น้ำนั้นหาง่ายหรือหายาก ตลาดทั้งไทยและต่างประเทศเป็นอย่างไร ราคาที่ขายกันตามท้องตลาดสูงต่ำแค่ไหน การลงทุนซื้อพ่อแม่พันธุ์หรือลูกพันธุ์มาเลี้ยง ตลอดจนอุปนิสัยของสัตว์น้ำแต่ละชนิดว่าเป็นอย่างไร เป็นต้น

สัตว์น้ำโดยเฉพาะปลาเป็นอาหารโปรตีนที่ให้คุณค่าทางโภชนาการที่ดี ราคาถูก ในกลุ่มประเทศแถบเอเซียโดยเฉพาะประเทศไทย ปลาเป็นอาหารคู่กับข้าวมาตั้งแต่บรรพบุรุษจนปัจจุบันสัตว์น้ำยังเป็นสินค้าส่งออกทำรายได้ให้กับประเทศไทยปีละหลายหมื่นล้านบาท ในอดีตแหล่งน้ำในธรรมชาติ คือ แม่น้ำ ลำคลอง อ่างเก็บน้ำ หนองบึง หรือในทะเลมีสัตว์น้ำอุดมสมบูรณ์มาก เนื่องจากสภาพแวดล้อมดีและประชากรก็มีไม่มาก แต่ในปัจจุบันการจับสัตว์น้ำจากธรรมชาติมีความไม่แน่นอนและมีแนวโน้มที่ลดลง เนื่องจากสภาพแวดล้อมและแหล่งต้นน้ำลำธารถูกทำลาย การจำกัดพื้นที่ทำการประมง ประกอบกับประชากรมีจำนวนเพิ่มขึ้นอย่างมาก อาศัยสัตว์น้ำที่จับจากธรรมชาติเพียงอย่างเดียวคงไม่เพียงพอ ธุรกิจการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำจึงมีบทบาทสำคัญต่อมนุษย์ทั้งในด้านอาหารและด้านเศรษฐกิจ

การจัดการฟาร์มเพาะเลี้ยงสัตว์นํ้าให้เกิดผลสำเร็จและพัฒนาไปอย่างมีประสิทธิภาพ โดยมีขั้นตอนการวางแผน การสั่งการ การควบคุม และการประเมินผลเพื่อปรับปรุงแก้ไขปัญหาและอุปสรรคต่างๆ การจัดการที่ดีนั้นนอกจากจะต้องเริ่มต้นด้วยการวางแผนที่ดีแล้ว จำเป็นจะต้องใช้ดุลพินิจในการใช้ทรัพยากรทุกอย่างรวมทั้งบุคลากร ตลอดจนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีมาประยุกต์ใช้เพื่อทำกำไรหรือหารายได้ให้ได้สูงสุด นอกจากนี้จะต้องหาทางลดต้นทุนการผลิตเพื่อสามารถแข่งขันในเชิงการค้ากับผู้อื่นในด้านตลาดได้ ควรเริ่มต้นจากการตลาดเพื่อจะได้ทราบว่าจะลงทุนเลี้ยงสัตว์น้ำชนิดไหนที่ตลาดยังมีความต้องการ เมื่อเลือกชนิดของสัตว์น้ำได้แล้วขั้นต่อไปก็คือการวางแผนในการผลิตให้เหมาะสม เงินลงทุนทั้งหมดที่จำเป็นต้องใช้ ตลอดจนการบริหารงานฟาร์มโดยทั่วๆไป

วัตถุประสงค์ของการจัดทำมาตรฐานฟาร์มสัตว์น้ำ

1.เพื่อปรับปรุงระบบการเลี้ยงสัตว์ของประเทศไทยให้เป็นรูปแบบมาตรฐานเดียวกันและมีคุณภาพ
2.เพื่อคุ้มครองผู้บริโภคให้ปลอดภัยในการบริโภคเนื้อสัตว์และผลิตภัณฑ์สัตว์จากฟาร์มเลี้ยงสัตว์ที่ได้รับการรับรองเป็นฟาร์มมาตรฐานจากกรมปศุสัตว์
3.เพื่ออำนวยความสะดวกทางการค้าแก่ผู้ประกอบการฟาร์มเลี้ยงสัตว์ส่งออก
4.เพื่อลดมลภาวะจากฟาร์มเลี้ยงสัตว์ที่มีผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมและชุมชน
5.เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการควบคุม ป้องกันและกำจัดโรคในฟาร์มเลี้ยงสัตว์